Een onschuldige moord
blogpost,  Recensie

Een onschuldige moord – Chris De Bruyn (Lisa)

Thomas Lassiter komt terug uit WOI. Hij is niet dezelfde als voorheen. De ex-schrijver wordt geplaagd door het post traumatische stress syndroom en brengt de eerste maanden na de oorlog door in een psychiatrische instelling. Hij probeert opnieuw grip te krijgen op zijn leven en verhuist naar Little Wycombe om rust te vinden. Dit is een klein dorpje aan de rand van Londen. De rust duurt niet lang, wanneer hij in een vlaag van woede zijn onderbuurman vermoord. Dit is de start van een reeks vreemde gebeurtenissen. De grens tussen fantasie en realiteit wordt een beetje wazig. Tijdens het politieonderzoek blijkt dat de oude man op een andere manier aan zijn einde is gekomen dan dat Thomas zich herinnert. Sterker nog, Thomas blijkt een ijzersterk alibi te hebben voor het tijdstip van de moord. Hij besluit dan ook om zelf de moord te gaan onderzoeken, zodat hij er achter kan komen wat er die avond echt gebeurd is.

Een onschuldige moord is de debuutroman van Chris De Bruyn. Ik vond het een erg interessant concept. Het verhaal opent letterlijk met een schuldbekentenis van Thomas voor de moord op zijn onderbuurman. Hierdoor wordt het hele verhaal op zijn kop gezet, omdat dit meestal iets is waar het verhaal mee eindigt. Naarmate het verhaal vorderde begon ik steeds meer te twijfelen aan wat er nu echt was en wat niet. Chris De Bruyn is er alvast in geslaagd om mij op een verkeerd spoor te zetten, want ik zag het einde absoluut niet aankomen. Doordat Thomas last heeft van PTSS, is hij op momenten een onbetrouwbare verteller. Ik wist niet of hij in een psychose zat, of dat alles klopte wat hij vertelde.

Het verhaal had wel wat pieken en dalen, ook al is het zo kort. Het waren vooral het begin en einde die mijn aandacht wisten vast te houden. In het middendeel verslapte mijn aandacht soms een beetje, toen Thomas er zelf op uittrok om de moordzaak te onderzoeken. Ik vond Ee onschuldige moord gebaseerd op een intrigerend idee. Chris De Bruyn zal waarschijnlijk alleen maar groeien als schrijver. Ik ben alvast benieuwd wat voor originele ideeën hij nog gaat bedenken voor zijn toekomstige boeken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *