blogpost,  Recensie

De stilte van de witte stad – Eva Garcia Saenz de Urturi (Lisa)

Dit tweede deel begint enkele weken na de gebeurtenissen van De stilte van de witte stad. Inspecteur Unai Lopez probeert zijn leven opnieuw op te pikken. Dit is echter niet zo simpel door de afasie die hij heeft opgelopen tijdens de laatste confrontatie met de moordenaar van het vorige verhaal. Unai start vroeger dan verwacht opnieuw met werken, wanneer zijn ex-vriendin vermoord wordt teruggevonden. Ook al is dit dankzij zijn afasie enkel als consultant. Unai leerde Ana Belén kennen op zijn 16de, toen hij samen met enkele vrienden ging helpen bij historische opgravingen. Als blijkt dat Ana zwanger was ten tijde van de moord, vreest hij het ergste. Commissaris Alba is zwanger, maar houdt dit voorlopig geheim, uit schrik voor de reacties uit haar omgeving. Unai is dus belast met de zware taak om de moordenaar te vatten, voor deze meer slachtoffers maakt en zo ook Alba veilig te houden. Tegelijkertijd moet hij zijn afasie de baas worden, als hij ooit terug officieel aan de slag wil gaan als profiler.

Eva Garcia Saenz de Urturi neemt ons in dit tweede deel opnieuw mee naar het Spaanse Baskenland. Ook hier dompelt ze ons onder in de Keltische geschiedenis. Terwijl Unai zich afvraagt of hij een goede vader kan zijn voor Alba’s baby, is er een moordenaar die toekomstige ouders vermoord omdat ze geen goede ouders zouden zijn. Het is interessant dat de moordzaak parallel loopt met het leven van Unai. Ik vind het als lezer ook super dat we wat meer achtergrondinfo krijgen over Unai zijn jeugd. Zo komen we er bijvoorbeeld achter wie zijn bijnaam ‘Kraken’ heeft verzonnen en wat de reden hiervoor was. De moorden zelf hebben voor mij een duisterder kantje dan in De stilte van de witte stad.

De riten van het water heeft onderliggende thema’s van seksueel misbruik, jaloezie en verkent het onderwerp dat iemand tot een goede ouder maakt. Ik had redelijk snel een idee wie de moordenaar zou kunnen zijn en ik bleek ook gelijk te hebben. Er zat echter veel meer achter dan ik toen kon vermoeden. Dit zorgde ervoor dat ik ondanks dat ik de moordenaar had geraden, toch enorm heb genoten van dit boek. Ik ben dan ook benieuwd wat Eva Garcia Saenz de Urturi in gedachten heeft voor de finale van deze geweldige trilogie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *