blogpost,  Recensie

Mate van onschuld – H.S. Chandler (Valérie)

Maria Bloxham staat terecht voor poging tot moord op haar man, een bejubeld milieuactivist. Een tegenvaller voor de vrouw van middelbare leeftijd want het was de bedoeling dat hij dood zou zijn. De jonge thuisblijvende moeder Lottie wordt samen met elf andere burgers uitgekozen om in de jury te zetelen van het assisenproces om over het lot van Maria te oordelen. Aanvankelijk gaat ze met tegenzin naar de rechtbank en wil ze onder haar juryplicht uitkomen omdat haar man vindt dat ze daardoor het huishouden verwaarloost, maar Lottie raakt steeds meer geïntrigeerd door de zaak en voelt steeds meer de behoefte om los te komen van het stereotype rollenpatroon van haar huwelijk. De privélevens van de juryleden worden grondig op zijn kop gezet en de op het eerste zicht twaalf gewone burgers, blijken helemaal niet zo gewoon en evenmin onschuldig te zijn als ze op het eerste zicht lijken. Door het vervullen van haar juryplicht ondervindt Lottie aan den lijve dat mensen zich heel anders voor kunnen doen dan ze in werkelijkheid zijn. Terwijl de verwarring toeneemt, tikt de tijd ongenadig weg en komt de finale steeds dichterbij. Zullen de juryleden tot een consensus kunnen komen?

Wie de Vlaamse dramaserie De twaalf gezien heeft, zal veel elementen uit de serie in dit boek herkennen. In Mate van onschuld worden eveneens twaalf gewone burgers opgeroepen om in de jury te zetelen van een rechtszaak waarbij een vrouw terecht staat voor moord.

Enerzijds volg je het verloop van de rechtszaak en krijg je inzicht in het motief van de dader. Hierbij wordt het verhaal ook vanuit het perspectief van Maria Bloxham verteld. Anderzijds wordt je meegezogen in het privéleven van jurylid Lottie en krijg je inzicht in de onderlinge verhoudingen tussen de juryleden. Deze combinatie zorgt ervoor dat je geprikkeld blijft om verder te lezen. Net wanneer je denkt dat er echt geen grote verrassingen meer uit de bus zullen vallen, weet H.S. Chandler het verhaal zo’n wending te geven dat je toch een paar keer moet slikken.

Het proces leert hoofdpersonage Lottie en de lezer enkele belangrijke levenslessen. We hebben maar al te snel en gemakkelijk een oordeel over iemand klaar, en veroordelen, tot zelfs discrimineren, er soms op los op basis van stereotypen zoals geslacht, uiterlijk, diploma en leeftijd. Daar komt nog bij dat een kleine inschattingsfout grote gevolgen kan hebben en je voor je het weet ten prooi kan vallen aan pure manipulatie en chantage. Iemand vertrouwen en je open stellen, kan je jammer genoeg ook tot een makkelijk doelwit vormen en je ongewild erg kwetsbaar maken.

H.S. Chandler wekt tijdens het lezen de perfecte mix aan gevoelens op. Het antifeminisme en onrecht doen je tandenknarsen van woede en frustratie, de mishandeling en manipulatie benemen je de adem, en de romantische intercepties zijn zinnenprikkelend. Dat is exact wat een goed boek moet doen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *