blogpost,  Recensie

De jongen op het dak – Aline Sax

In de leeswereld domineren de boeken. Kinderboeken, Young Adultboeken, thrillers, romans, detectives, science fiction, oorlogsboeken; iedereen heeft er vast wel een paar thuis liggen. Boeken vol letters, hoofdstukken en delen. Echter, de leeswereld kent ook een andere kant. De boeken waarin tekst en beeld gecombineerd worden. Maandag met meer dan letters staat in het teken van deze boeken: graphic novels, geïllustreerde dichtbundels, prentenboeken en meer! Vandaag: De jongen op het dak.

‘Dan gebeurt het: de knak. Het hoofd van de jongeman zakt, samen met zijn schouders en zijn knieën. Langzaam gaat hij op de doos zitten. De jongen kent de knak. Het is één kort moment. Als je denkt dat het wel gaat, als je denkt dat je je alleen de mooie momenten kunt herinneren. Dan schuift één zwarte herinnering ervoor. Knak, zegt het dan in je.’ (p. 16)

Een jongen zit op het dak van het gebouw waar hij woont. Hij kijkt naar beneden om de pijn binnenin niet te moeten voelen. Hij kijkt vanop een afstandje naar de mensen onder hem. Hij observeert, maar wil niet deelnemen aan het leven dat die mensen onder hem leiden. Hij ziet de man in het gebouw tegenover hem, die langzaamaan de dozen in zijn huis uitpakt. Hij ziet de vrouw op het plein, die op het bankje zit. Hij ziet het meisje dat naar school gaat en plots hem ziet…

De jongen op het dak is een klein en breekbaar verhaal over het intense verdriet dat bij verlies en afscheid nemen hoort. Concreet probeert de jongen het verlies van zijn zusje een plek te geven, maar alle gevoelens die in het verhaal aan bod komen, zijn op elk soort verlies van toepassing. Het mooie aan het verhaal is dat de jongen het verdriet van verlies ook in andere mensen herkent, zoals de man die in de tegenoverliggende flat komt wonen. Verlies is dus niet alleen iets slechts, het kan ook mensen dichter bij elkaar brengen.

Naast het thema verdriet, toont Aline Sax ook hoe toeval een routine kan worden, maar dat sommige dingen toch gewoon gebeuren. Samen met de jongen op het dak leert de lezer kijken naar mensen, maar verder dan enkel naar hun uiterlijk. Ook naar waar ze naartoe gaan, wat ze doen en wat hun houding lijkt te vertellen. Of wat er schuilgaat achter hun gezichtsuitdrukking of verscholen ligt in hun ogen.

De illustraties van Sassafras De Bruyn vatten de gevoelens duidelijk samen en zorgen voor een sterke virtuele voorstelling van de gedachten van de jongen op het dak. Met een beperkte hoeveelheid kleur weet de illustrator prenten te maken die de lezer triggeren en dankzij het kleine kleurelement een hoopvolle sfeer toevoegen aan het verhaal.

Aline Sax schreef een krachtig verhaal dat vertelt dat iedereen een eigen manier heeft van omgaan met verlies. Daarnaast zorgt ze voor een beetje hoop, die mooi wordt aangesterkt door de illustraties van De Bruyn. De jongen op het dak is prachtig in al zijn eenvoud.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *