Zo was het niet bedoeld – Emily Henry

Daphne hield van de manier waarop Peter hun liefdesverhaal vertelde. Hoe ze elkaar ontmoetten (op een stormachtige dag), verliefd werden (dankzij een wegwaaiende hoed), en verhuisden naar zijn idyllische geboorteplaats aan het meer om samen hun leven te beginnen… totdat hij zich realiseerde dat hij verliefd was op zijn beste vriendin Petra.
En zo begint Daphnes nieuwe verhaal: gestrand in het schilderachtige Waning Bay, Michigan, zonder vrienden en familie, en met een onverwachts voorstel om samen te wonen met de enige persoon die precies begrijpt in welke nachtmerrie ze is beland: Petra’s ex, Miles.
De nieuwe huisgenoten vermijden elkaar zo veel mogelijk, tot ze op een avond samen hun verdriet wegdrinken en er een voorzichtige vriendschap ontstaat, inclusief een plan. En als dat plan inhoudt dat ze expres misleidende foto’s van hun avonturen samen posten… Ach, wie neemt het ze kwalijk?
Het is tenslotte allemaal schijn. Want het kan toch niet zo zijn dat Daphne haar nieuwe leven zou beginnen door verliefd te worden op de ex van de nieuwe verloofde van haar ex… Toch?

Emily Henry is ondertussen uitgegroeid tot een vaste waarde binnen het feelgoodgenre. Met boeken als Beach Read (Stranddagboek) en Great Big Beautiful Life (Een geweldig groots mooi leven) wist ze een grote schare fans aan zich te binden. Hoewel ik niet élk boek van haar even sterk vind, kijk ik telkens opnieuw uit naar een nieuwe release. Haar verhalen hebben namelijk altijd iets eigens. Na het lezen van Zo was het niet bedoeld durf ik zelfs te zeggen dat dit voorlopig mijn favoriete Emily Henry is.

Het verhaal begint met een situatie die meteen nieuwsgierig maakt. Een pijnlijke break-up zet alles op zijn kop en vormt het startpunt van een romance waarin verschillende geliefde tropes samenkomen. Denk aan forced proximity, een vleugje fake dating en een ontwikkeling richting friends to lovers. Op papier zijn het allemaal elementen die we al vaker hebben gezien, maar Emily Henry slaagt erin ze op een frisse en geloofwaardige manier samen te brengen.

Wat ik zo prettig vind aan haar boeken, is dat de personages altijd centraal staan. Ze krijgen de ruimte om te groeien, fouten te maken en zichzelf opnieuw uit te vinden. Daardoor voelt de romantiek nooit oppervlakkig aan. Je leeft echt met hen mee en gunt hen hun geluk. Daarnaast blijft Henry een ontzettend vlotte auteur. Haar schrijfstijl leest heerlijk weg en de dialogen voelen natuurlijk aan. De humor zit subtiel verweven in het verhaal, zonder dat de meer emotionele momenten aan kracht verliezen. Dat evenwicht zorgt ervoor dat je moeiteloos door de pagina’s vliegt.

Op de een of andere manier kreeg ik tijdens het lezen ook een echt zomergevoel. Misschien komt het door de kleurrijke cover, misschien door de sfeer van het verhaal, maar Zo was het niet bedoeld voelde voor mij als het perfecte boek om op een zonnige dag mee naar buiten te nemen. Zo’n romance waarbij je helemaal opgaat in het verhaal en de tijd even vergeet.

Ook de liefde voor boeken, iets wat vaker terugkomt in de romans van Emily Henry, ontbreekt hier niet. Dat zijn details waar ik als boekenliefhebber altijd extra van geniet. Ze geven haar verhalen net dat beetje extra charme.

Zo was het niet bedoeld heeft me positief verrast. Emily Henry neemt bekende ingrediënten uit het romancegenre en geeft er haar eigen draai aan, waardoor het verhaal vertrouwd én vernieuwend tegelijk aanvoelt. Voor mij is dit zonder twijfel haar sterkste boek tot nu toe. En het mooie is dat er nog een paar titels van haar op mijn leeslijst staan. Na deze leeservaring ben ik alleen maar nieuwsgieriger geworden naar onder andere Happy Place, waar ik al zoveel goede dingen over heb gehoord.