Zo vermoord je een man in tien dates – Shailee Thompson

In ‘Zo vermoord je een man in tien dates’ van Shailee Thompson, een romcom met een bloederig randje, verwacht Jamie Prescott hooguit wat saaie gesprekken en een snack tijdens een speeddatingavond. Maar als tijdens een stroomstoring een van haar dates wordt vermoord en de dode lichamen zich die avond opstapelen, verandert flirten in overleven. Met alleen wat geïmproviseerde wapens en haar kennis van slasherfilms tot haar beschikking, strijdt Jamie tegen een gemaskerde moordenaar én tegen haar gevoelens in een onverwachte liefdesdriehoek.

Soms kom je een boek tegen waarvan je meteen denkt: dit moet ik lezen. Dat had ik bij Zo vermoord je een man in tien dates. De combinatie van romcom en slasher is zo uniek dat mijn nieuwsgierigheid meteen gewekt was. Tel daar nog eens de prachtige uitvoering met sprayed edges en een opvallende cover bij, en ik was helemaal verkocht.

Wat dit boek zo goed doet, is die balans tussen twee ogenschijnlijk totaal verschillende genres. Aan de ene kant heb je de spanning, dreiging en het mysterie van een slasherverhaal, en aan de andere kant de luchtigheid, humor en romantiek van een romcom. En verrassend genoeg: het werkt. Echt goed zelfs.

Het boek is iets dikker dan je misschien verwacht, maar dat voel je amper tijdens het lezen. Dankzij de vlotte schrijfstijl van Thompson en de sterke vertaling vlieg je door de pagina’s heen. De hoofdstukken lezen snel en het verhaal blijft je voortdurend vooruit trekken.

Hoofdpersonage Jamie is daarbij een grote troef. Haar kennis van slashers en romcoms zorgt voor een leuke laag in het verhaal, en haar droge humor brengt regelmatig lucht in de soms best intense situaties. Dat zorgt voor een fijne balans: net wanneer het spannend of zwaar wordt, komt er een moment dat het weer wat lichter maakt.

Toch is het niet helemaal perfect. Voor mij zat er af en toe wat herhaling in bepaalde scènes, vooral wanneer de groep zich door gangen beweegt, op de vlucht is of een ontsnappingsroute probeert te vinden. Die stukken voelden soms wat gelijkaardig aan en hadden misschien iets compacter of afwisselender gekund. Maar eerlijk? Dat neemt weinig weg van het leesplezier. Want ondanks die kleine kanttekening blijft het boek spannend van begin tot einde en wist het me echt vast te houden.

Wat ik misschien nog het leukste vond: het boek was op momenten écht spannend, zo spannend dat ik ’s avonds even twijfelde of ik wel verder wilde lezen. En toch deed ik het. Want tegelijk zit er genoeg romantiek in om je te laten denken: oké, nog één hoofdstuk. Met alle gevolgen van dien voor je nachtrust.

Zo vermoord je een man in tien dates is een originele, spannende en verrassend goed werkende mix van romantiek en horror. Een boek dat je meesleept, je laat lachen én je soms even doet slikken.