Tourist Season – Brynne Weaver (The Seasons of Carnage, #1)
Cape Carnage is een echte toeristische trekpleister: een kustplaatsje met kleurrijke huizen, eigenzinnige winkeltjes en een ongewoon hoog dodenaantal. Harper Starling, een bekwame tuinier met een killersinstinct, beschermt haar toevluchtsoord koste wat het kost tegen al die toeristen en de problemen die ze met zich meebrengen. Dan bezoekt Nolan Rhodes het stadje. Hij is duivels knap en ontwapenend charmant – en een meedogenloze killer. Elk jaar doodt hij op dezelfde datum een nieuw doelwit; dit jaar wordt het de onmiskenbaar mooie Harper Starling.
Maar Harper blijkt niet het monster te zijn waar hij haar voor aanzag. Bovendien geeft ze zich niet zomaar gewonnen. Wanneer een amateur-truecrimeonderzoeker naar Cape Carnage komt omdat hij een ontsnapte seriemoordenaar op het spoor is, sluiten Harper en Nolan een ongemakkelijke wapenstilstand. Hun verbond ontaardt al snel in een obsessie. Een die niet alleen Carnage, maar ook hun kwetsbare liefde dreigt te verbrijzelen.
Na het lezen van Butcher & Blackbird wist ik één ding zeker: Brynne Weaver is een auteur die ik in de gaten wil houden. Haar vermogen om donkere thema’s te combineren met humor en romantiek vond ik toen al bijzonder. Met Tourist Season bewijst ze voor mij dat dat geen toevalstreffer was. Sterker nog: ik vond dit boek zelfs nóg beter. Al moet ik één klein ding kwijt: de originele Engelse cover wist me persoonlijk meer aan te spreken dan de Nederlandse vertaling. Gelukkig draait het uiteindelijk om de inhoud en die stelt absoluut niet teleur.
Wat Brynne Weaver voor mij zo’n unieke auteur maakt, is haar talent om genres te combineren die op papier helemaal niet lijken samen te passen. Tourist Season is op sommige momenten behoorlijk gruwelijk. Lijken, afgehakte lichaamsdelen en bloederige scènes passeren regelmatig de revue. Toch voelt het verhaal nergens loodzwaar aan. Dat komt door de humor. Weaver heeft een heel eigen vorm van donkere humor die de spanning en gruwel perfect in balans brengt. Ze durft de absurditeit van bepaalde situaties volledig te omarmen, waardoor ik meermaals hardop moest lachen. Dat klinkt misschien vreemd bij een boek waarin zoveel geweld voorkomt, maar juist die combinatie maakt haar verhalen zo origineel.
Daarnaast blijft Tourist Season ook gewoon een spannende pageturner. De plot houdt je voortdurend nieuwsgierig en zorgt ervoor dat je wilt blijven doorlezen. Tegelijk krijgt ook de romantische verhaallijn voldoende ruimte om zich geloofwaardig te ontwikkelen. Het knappe is dat geen van beide elementen de bovenhand neemt. De spanning, de humor, de romantiek en de gruwelijke scènes voelen verrassend goed in evenwicht. Ook de personages verdienen een compliment. Ze zijn kleurrijk, eigenzinnig en passen perfect binnen de licht absurde wereld die Weaver creëert. Daardoor leefde ik moeiteloos met hen mee en vloog ik door het verhaal heen.
Tourist Season bevestigt voor mij dat Brynne Weaver veel meer is dan een auteur met één succesvolle reeks. Ze heeft een heel eigen stem en durft risico’s te nemen binnen het genre. Dat levert een verhaal op dat spannend, grappig, romantisch en heerlijk bizar tegelijk is.
Voor mij is Brynne Weaver ondertussen uitgegroeid tot een absolute topauteur. En één ding is zeker: ik kan nu al niet wachten op deel twee.
