Stille geheimen – Karin Slaughter

Welkom in North Falls: een kleine stad met grote geheimen.
De woning aan Iris Drive 1601 ziet er net zo uit als de andere huizen in de buurt. Maar er doen talloze geruchten de ronde over wat zich achter de voordeur van de familie Vickery afspeelt.
De rust in North Falls wordt ruw verstoord als Allison Vickery op een dag dood in haar keuken wordt aangetroffen. Haar tienerdochter is zwaargewond en buiten kennis. Sheriff Emmy Clifton en haar zus Jude Archer, voormalig FBI-agent, moeten achterhalen wat er is gebeurd.
Iedereen in het stadje denkt te weten hoe de vork in de steel zit, maar niemand wil erover praten. Emmy en Jude staan er alleen voor. Hoe dieper ze naar de waarheid graven, hoe gevaarlijker het wordt…
Een nieuw boek van Karin Slaughter is voor veel thrillerliefhebbers groot nieuws. En ik begrijp ondertussen waarom. Hoewel dit mijn allereerste kennismaking was met haar werk, kende ik haar naam natuurlijk al langer. Met meer dan 25 boeken op haar naam, vertalingen in meer dan 120 landen en verschillende series gebaseerd op haar werk, is ze zonder twijfel een van de grootste namen binnen het thrillergenre. Hoog tijd dus om kennis te maken met de Queen of Crime.
Stille geheimen is het tweede deel in de North Falls-reeks, na Gebroken engelen. Officieel kan je beide boeken los van elkaar lezen, maar na het lezen van dit tweede deel zou ik toch aanraden om eerst met Gebroken engelen te beginnen. Mijn grootste struikelblok zat namelijk in het begin van het verhaal. Je wordt als lezer geconfronteerd met een grote hoeveelheid personages, namen en onderlinge relaties. Daardoor had ik de eerste hoofdstukken regelmatig het gevoel dat ik even moest zoeken naar wie precies wie was en hoe iedereen zich tot elkaar verhield. Verhaaltechnisch kon ik het zeker volgen zonder het eerste deel gelezen te hebben, maar ik vermoed dat een eerdere kennismaking met de personages dat proces een stuk makkelijker had gemaakt.
Gelukkig veranderde dat naarmate het verhaal vorderde. Hoe beter ik de personages leerde kennen, hoe meer alles op zijn plaats viel. Vanaf dat moment begon ik ook echt in het verhaal te komen en groeide mijn nieuwsgierigheid om te ontdekken hoe alles zou aflopen. Wat mij vooral opviel, is hoe sterk Slaughter haar plot opbouwt. De spanning wordt zorgvuldig opgebouwd en regelmatig doorbroken met verrassende wendingen die ervoor zorgen dat je betrokken blijft. Het verhaal blijft voortdurend in beweging zonder zijn geloofwaardigheid te verliezen. Ik had dus duidelijk wat inwerkingstijd nodig, zowel voor de personages als voor de schrijfstijl. Maar eens ik daar doorheen was, heb ik absoluut genoten van het verhaal.
Stille geheimen is een sterke politiethriller met een boeiend plot en goed uitgewerkte personages. En misschien nog belangrijker: het boek heeft me nieuwsgierig gemaakt naar meer van Karin Slaughter. Ik begrijp volledig waarom ze zo’n trouwe fanbase heeft opgebouwd.


