Soortgenoten – Marit Vanström (Jackie Laurijssen, #3)

De vermissing van Kimberly Nachtegaal heeft de politie jarenlang beziggehouden, maar door een gebrek aan bewijs is het dossier inmiddels een cold case. Waar is het tienermeisje gebleven?
Jackie Laurijssen is een succesvolle crimeblog gestart, waarin ze over de meest uiteenlopende zaken schrijft. Samen met haar partner Joszef Daalderop heeft ze zich vastgebeten in de zaak-Kimberly. Als een spoor hen naar een tbs-kliniek leidt waar patiënten onder raadselachtige omstandigheden worden behandeld, lijkt er maar één manier om de zaak op te lossen. Het belooft de gevaarlijkste operatie van Joszefs carrière te worden…

Soms ontdek je een nieuwe auteur waarvan je meteen weet: hier ga ik nog veel van lezen. Dat gevoel had ik deze zomer bij Marit Vanström. Met Huisgenoten maakte ik kennis met Jackie Laurijssen, Lotgenoten bevestigde dat die eerste indruk geen toevalstreffer was en met Soortgenoten heeft Vanström zich definitief een plaats veroverd tussen mijn favoriete thrillerauteurs. Dit derde deel is wat mij betreft het sterkste boek uit de reeks.

Wie de serie nog niet kent, zou ik absoluut aanraden om bij het eerste deel te beginnen. De zaken zijn telkens op zichzelf te volgen, maar de kracht van deze reeks zit voor mij minstens evenveel in de ontwikkeling van de personages. Door de drie boeken heen bouw je echt een band op met Jackie en Joszef. Je ziet hen groeien, fouten maken en elkaar steeds beter leren kennen. Daardoor voelt het alsof je na verloop van tijd met oude bekenden op onderzoek vertrekt.

Zoals we ondertussen van Marit Vanström gewend zijn, leest ook Soortgenoten ontzettend vlot. De korte hoofdstukken zorgen ervoor dat je jezelf voortdurend voorneemt om nog “één hoofdstukje” te lezen. Dat werkte bij mij opnieuw niet. Sterker nog: ik ben speciaal langer opgebleven om het boek uit te lezen, omdat ik simpelweg móést weten hoe alles zou aflopen. Dat gebeurt me niet vaak en zegt voor mij eigenlijk alles over hoe meeslepend dit verhaal is.

De plot zit opnieuw sterk in elkaar. Hoewel ik een deel van de ontknoping al had zien aankomen, haalde dat niets weg van de spanning. Integendeel. Ook wanneer je denkt te weten welke richting het verhaal uitgaat, weet Vanström de druk hoog te houden. Ik bleef nieuwsgierig tot de allerlaatste bladzijde. Wat ik daarnaast zo waardeer aan deze reeks, is de toegankelijkheid. De combinatie van een vlotte schrijfstijl, korte hoofdstukken en een hoog verteltempo maakt deze boeken geschikt voor een breed publiek. Ook wanneer je niet wekelijks een thriller leest, stap je moeiteloos in het verhaal. Het zijn ideale boeken om bijvoorbeeld mee te nemen op vakantie, maar thuis zijn ze even prima te lezen.

Na drie delen durf ik zonder twijfelen te zeggen dat Jackie Laurijssen een van mijn favoriete hoofdpersonages binnen het thrillergenre is geworden. Ze voelt menselijk aan, blijft zich ontwikkelen en maakt dat ik telkens opnieuw nieuwsgierig ben naar haar volgende zaak.

En alsof dat nog geen goed nieuws genoeg was, zorgde ook het dankwoord voor een grote glimlach. Daarin verklapt Marit Vanström dat Jackie terugkeert in een volgend boek én dat er nog meer verhalen van deze auteur aankomen. Voor mij staat één ding alvast vast: die komen zonder twijfel op mijn leeslijst.