Phantasma – Kaylie Smith

Wanneer Ophelia’s zus verdwijnt, is er maar één manier om haar te redden: meedoen aan Phantasma, een dodelijke wedstrijd in een spookhuis. De prijs voor de winnaar is dat er één wens in vervulling mag gaan.
Phantasma is een doolhof van kronkelige gangen en weelderige balzalen, van demonen en verleidingen. Ophelia moet negen uitdagingen aangaan, de een nog gevaarlijker dan de ander. Er kan maar één winnaar zijn, maar net als Ophelia ten onder lijkt te gaan, biedt de mysterieuze vreemdeling Blackwell haar een laatste kans. Hij kan haar door de komende dodelijke beproevingen loodsen. Het enige wat hij ervoor terugvraagt is tien jaar van haar leven. Ophelia’s leven staat op het spel. Maar in Phantasma is het enige dat dodelijker is dan het spel verliezen, je hart verliezen…

Phantasma is zo’n boek waar je al maanden niet meer omheen kan: overal op TikTok en Instagram duikt het op, vaak met lovende woorden én bewondering voor de prachtige uitgave. Nu het boek ook in het Nederlands verschenen is, kon ik het natuurlijk niet laten liggen. En laat me meteen duidelijk zijn: voor mij is deze hype volledig terecht.

Dit is het eerste deel van een nieuwe reeks (een trilogie) en deel twee staat al aangekondigd voor het voorjaar van 2026 in het Nederlands — iets waar ik nu al enorm naar uitkijk. Alleen al qua uitgave kan Phantasma tellen: sprayed edges, een donker en mysterieus ontwerp en een cover die perfect past bij de sfeer van het verhaal. Zo’n boek dat je met trots op je plank zet.

Maar gelukkig blijft het niet bij een mooie buitenkant. Phantasma is een intens, duister en ontzettend verslavend verhaal. Het deed me bij momenten denken aan een donkere, grimmigere versie van Caraval, maar dan met nog meer spanning en een duidelijk scherp randje. Het verhaal zit vol dodelijke proeven, bloed, dreiging en duidelijke linken naar de hel, de duivel en alles wat daar rond hangt. Dit is dus geen luchtige romantasy; het is duister, soms zelfs bruut, en dat moet je als lezer wel liggen.

Voor mij werkte dat enorm goed. De spanning ligt constant hoog en het boek heeft me volledig in zijn greep gehouden. Zelfs wanneer ik niet aan het lezen was, zat ik met mijn gedachten bij het verhaal. Dat is voor mij altijd een teken dat een boek écht iets met me doet. Ik wilde blijven doorlezen, ontdekken wat er zou gebeuren en hoe de personages zich verder zouden ontwikkelen.

Ook de personages zijn een grote troef. Ze zijn boeiend, gelaagd en passen perfect binnen de donkere wereld waarin het verhaal zich afspeelt. De verhaallijn zit stevig in elkaar en voelt doordacht aan, met genoeg mysterie en vragen om je nieuwsgierigheid te blijven prikkelen tot de laatste pagina.

Phantasma is intens, duister en meeslepend — en voor mij zonder twijfel een van die boeken die je bijblijven. Ik ben helemaal verkocht en kan niet wachten om verder te lezen in deze reeks.