Lotgenoten – Marit Vanström (Jackie Laurijssen, #2)

De jonge Melanie is moeder van twee zoontjes en deelt haar leven tot in het kleinste detail online. Tot ze opeens niets meer post en volledig van de radar verdwijnt. Waarom?
Criminoloog Jackie Laurijssen zit nog midden in een revalidatieproces na een auto-ongeluk, maar vermoedt direct dat er meer aan de hand is dan een digitale detox. Samen met haar oud-collega Joszef Daalderop ontdekt ze een verband met de dood van meerdere vrouwelijke influencers: het lijkt erop dat Melanie door dezelfde dader ontvoerd is. Hun zoektocht brengt hen naar Texel, waar de tijd begint te dringen…

Na hoe sterk Huisgenoten was, twijfelde ik geen seconde om meteen verder te lezen in Lotgenoten, het tweede deel rond Jackie Laurijssen. En hoewel het eerste boek me al wist te overtuigen, had ik tijdens het lezen van dit vervolg voortdurend het gevoel dat Marit Vanström het eigen niveau nóg een stukje optilt.

Lotgenoten sluit vrijwel naadloos aan op de gebeurtenissen uit het eerste deel. In principe is het boek afzonderlijk te lezen, maar persoonlijk zou ik toch aanraden om met Huisgenoten te beginnen. Er wordt regelmatig teruggegrepen naar eerdere gebeurtenissen en de ontwikkeling van Jackie krijgt daardoor veel meer betekenis. Bovendien is dat allesbehalve een straf, want ook het eerste deel is absoluut de moeite waard.

Wat me opnieuw opviel, is hoe ontzettend vlot Vanström schrijft. Dankzij de korte hoofdstukken en het hoge verteltempo bleef ik mezelf wijsmaken dat ik nog “één hoofdstukje” zou lezen. Zoals wel vaker bij goede thrillers bleef het daar natuurlijk niet bij. Voor ik het wist, was ik weer tientallen pagina’s verder. Het knappe is dat het verhaal niet alleen snel leest, maar ook heel doordacht in elkaar zit. De plot is zorgvuldig opgebouwd en weet de spanning voortdurend vast te houden. Er gebeurt genoeg om nieuwsgierig te blijven, zonder dat het verhaal chaotisch aanvoelt.

Daarnaast blijft Jackie Laurijssen voor mij de grote meerwaarde van deze reeks. Waar veel politiethrillers draaien rond doorwinterde speurders, kiest Vanström voor een hoofdpersonage met een heel eigen achtergrond. In Lotgenoten is Jackie nog volop aan het revalideren na de gebeurtenissen uit Huisgenoten. Ze kan haar werk voor de politie tijdelijk niet hervatten, maar helemaal afstand nemen van misdaadonderzoek lukt haar simpelweg niet. Via haar eigen website blijft ze zich vastbijten in verschillende zaken, wat opnieuw een originele invalshoek oplevert. Juist die combinatie maakt deze reeks voor mij nét dat beetje anders dan veel andere politiethrillers. Jackie voelt menselijk aan, heeft haar eigen kwetsbaarheden en laat zich niet definiëren door haar beroep alleen. Daardoor leefde ik opnieuw enorm met haar mee. Ook de overige personages krijgen voldoende ruimte om zich verder te ontwikkelen, waardoor de wereld rondom Jackie steeds rijker aanvoelt. Dat zorgt ervoor dat je niet alleen benieuwd bent naar de oplossing van de zaak, maar ook naar hoe de personages zich verder zullen ontwikkelen.

Lotgenoten bevestigt voor mij dat Marit Vanström een auteur is om in de gaten te houden. Een sterke plot, een vlotte schrijfstijl, boeiende personages en een hoofdpersonage dat zich onderscheidt binnen het genre maken dit opnieuw een thriller van hoog niveau.

En het mooiste nieuws? Soortgenoten is ondertussen verschenen. Gelukkig hoef ik dus niet te wachten om opnieuw met Jackie op pad te gaan.