Kan niet beter – Leanne Toshiko Simpson

Dee, Misa en Matt waren de ‘drie musketiers’ uit het psychiatrisch ziekenhuis, waar ze gelijktijdig opgenomen waren. Een jaar later is Dee vastbesloten om iedereen te overtuigen dat ze haar leven eindelijk op de rit krijgt. Maar Matt en Misa gaan trouwen op de Turks- en Caicoseilanden, omringd door gasten die geen idee hebben waar ze elkaar van kennen, en die geheimzinnigheid zit Dee niet lekker. Al kan dat ook komen doordat ze al sinds hun opname hopeloos verliefd op Matt is. Dus als Dee aankomt in het luxeresort waar de bruiloftsgasten verblijven, is het een kwestie van nu of nooit om haar gevoelens op te biechten. Maar als ze de bruiloft van haar twee beste vrienden in gevaar brengt, riskeert ze ook hun vriendschap. Dee staat voor een onmogelijke keuze waaruit de uitweg anders blijkt dan ze ooit had gedacht.

Kan niet beter trok meteen mijn aandacht dankzij de prachtige cover én het feit dat dit het debuut is van Leanne Toshiko Simpson. Ik was benieuwd wat ze in petto had, zeker omdat het verhaal mentale gezondheid als belangrijk thema aankaart — iets wat gelukkig steeds vaker zijn plek krijgt in feelgoodverhalen.

Simpson verwerkt in dit boek haar eigen ervaringen met een bipolaire stoornis, en dat voel je in de authenticiteit van de personages. De representatie is verfrissend en belangrijk: het toont hoe mensen met mentale problemen ook liefde, vriendschap en geluk ervaren. Iedereen verdient het om zichzelf terug te vinden in verhalen, en dit boek draagt daar op een mooie manier aan bij.

Toch verliep mijn leeservaring niet helemaal zoals gehoopt. Al vanaf het begin stoorde ik me aan de vele schrijffouten. Natuurlijk, een enkele tikfout kan altijd, maar hier waren het er echt te veel, waardoor ik soms zinnen opnieuw moest lezen om te begrijpen wat er stond. Jammer, want het haalde me af en toe uit het verhaal — iets wat gemakkelijk te vermijden was geweest met wat extra redactie.

Het hoofdpersonage heeft een bijzondere stem, maar ook de neiging om alles uitgebreid uit te leggen. Daardoor voelt het verhaal soms wat langdradig aan, zeker in passages over haar kijk op de liefde die regelmatig herhaald worden. Een iets strakkere focus had de kracht van het verhaal alleen maar versterkt. Toch las het boek vlot, met een toegankelijke schrijfstijl en herkenbare emoties. De balans tussen luchtige momenten en de zwaardere thema’s zit goed, en de boodschap van hoop en zelfacceptatie blijft hangen.

Een debuut met een uniek perspectief en belangrijke thema’s, maar dat qua afwerking en tempo nog wat verfijning kon gebruiken.