How to Write a Love Story – Catherine Walsh

Ciara Sheridan erft van haar vader drie dingen: een verwaarloosd landgoed aan de Ierse kust, het idee voor het laatste deel van zijn succesvolle fantasyserie, én zijn gigantische writer’s block. Alsof dat nog niet genoeg is, stuurt haar vaders New Yorkse uitgever Sam Avery naar Ierland: veelbelovend redacteur en Frank Sheridan-superfan, met als opdracht het langverwachte slotdeel af te maken. Met Sams rode pen in de aanslag en een genadeloze deadline in zicht, moeten Ciara en Sam hun gekibbel en onderlinge irritaties opzijzetten om samen het manuscript af te ronden. Maar terwijl de zomerse temperaturen stijgen, loopt ook de spanning tussen hen op. Wordt hun eigen liefdesverhaal de onverwachte plotwending?

Sommige auteurs hebben inmiddels zo’n vaste plek op je leeslijst veroverd dat je nieuwe boeken zonder twijfelen oppakt. Catherine Walsh is voor mij zo’n auteur. Tot nu toe heb ik al haar in het Nederlands verschenen boeken gelezen en stuk voor stuk wisten ze me te overtuigen. De verwachtingen voor How to Write a Love Story lagen dan ook hoog. Gelukkig kan ik alleen maar zeggen dat dit opnieuw een schot in de roos is.

Laten we beginnen met de buitenkant, want die verdient absoluut een compliment. De cover is prachtig en de bijpassende sprayed edges maken het helemaal af. Het is zo’n boek waar ik spontaan vrolijk van word wanneer ik het in mijn boekenkast zie staan. Gelukkig blijkt ook de inhoud minstens zo aantrekkelijk.

Catherine Walsh bewijst opnieuw dat ze als geen ander weet hoe je een sterke feelgood schrijft. Het verhaal wordt verteld vanuit een dual point of view, waardoor zowel Ciara als Sam uitgebreid aan bod komen. Dat blijft voor mij een van mijn favoriete vertelvormen. Je leert beide personages echt kennen, begrijpt hun twijfels en keuzes beter en leeft daardoor nog meer met hen mee.

Wat Walsh bovendien zo sterk maakt, is dat haar boeken nooit alleen draaien om romantiek. Natuurlijk is de liefde een belangrijk onderdeel van het verhaal, maar daarnaast is er ruimte voor humor, persoonlijke groei en de nodige emotionele diepgang. In How to Write a Love Story krijgt ook rouw een mooie en geloofwaardige plaats binnen het verhaal. Dat zorgt ervoor dat het boek niet alleen luchtig en romantisch aanvoelt, maar ook een emotionele laag krijgt die de personages extra menselijk maakt.

Daarnaast speelt het verhaal zich af in de boekenwereld, en boeken over boeken hebben bij mij sowieso al een streepje voor. Catherine Walsh weet daarbij bekende elementen uit het feelgoodgenre te gebruiken zonder dat het voorspelbaar wordt. Ze geeft haar verhalen telkens een eigen draai, waardoor ze fris blijven aanvoelen en je nieuwsgierig blijft naar hoe alles zich zal ontwikkelen. Ook de schrijfstijl leest opnieuw heerlijk vlot. De dialogen voelen natuurlijk aan, de humor is precies goed gedoseerd en de hoofdstukken vliegen voorbij. Het is zo’n boek waarbij je telkens denkt: nog één hoofdstuk, om vervolgens tientallen pagina’s verder te zijn.

Met How to Write a Love Story bevestigt Catherine Walsh voor mij opnieuw waarom ze tot de absolute top van het feelgoodgenre behoort. Ze slaagt erin om romantiek, humor en emotie perfect met elkaar te combineren en levert opnieuw een verhaal af waar je met een grote glimlach doorheen leest.

Voor liefhebbers van feelgood is dit wat mij betreft een absolute must-read. En ik kijk nu alweer uit naar haar volgende boek.