Het einde schrijft zichzelf – Evelyn Clarke

Arthur Fletch, een van ’s werelds bestverkopende schrijvers, leidt een teruggetrokken leven. Hij wordt gezien als een genie vanwege zijn iconische hoofdpersonen en duivelse plotwendingen. Als zes auteurs, die allemaal worstelen met hun carrière, worden uitgenodigd om een weekend door te brengen op zijn Schotse privé-eiland, doen ze een schokkende ontdekking: Arthur Fletch is dood… en zijn laatste boek is nog niet af.
De agent en redacteur van Fletch hebben de schrijvers uitgenodigd in de hoop dat een van hen een waardig einde voor dit laatste boek zal bedenken, zodat ze de roman alsnog kunnen publiceren. Om de deal aantrekkelijker te maken bieden ze een onweerstaanbare prijs: niet alleen mag de winnaar voor een duizelingwekkend bedrag ghostwriter zijn van het laatste hoofdstuk, ze zullen de gelukkige schrijver ook helpen zijn of haar eigen carrière nieuw leven in te blazen, wat toekomstige bestsellers garandeert. Het addertje onder het gras: de schrijvers hebben slechts 72 uur om het magnum opus van Fletch af te maken. Het is de kans van hun leven, maar zouden ze er een moord voor doen?

Soms is één naam op de cover al voldoende om mijn nieuwsgierigheid te wekken. Bij Het einde schrijft zichzelf waren dat er zelfs twee. Achter het pseudoniem Evelyn Clarke gaan namelijk niemand minder dan V.E. Schwab en Cat Clarke schuil. Twee auteurs die elk hun sporen al verdiend hebben binnen hun eigen genre. Vooral V.E. Schwab behoeft eigenlijk geen introductie meer. Juist daarom was ik ontzettend benieuwd hoe haar schrijfstijl zich zou vertalen naar een thriller. Toch bleef dit boek opvallend lang op mijn leesstapel liggen. Misschien omdat ik Schwab zo sterk associeer met fantasy, waardoor ik niet goed wist wat ik mocht verwachten van een thriller. Achteraf gezien had ik daar helemaal niet aan moeten twijfelen, want zodra ik begon met lezen, had ik vooral spijt dat ik het boek niet veel eerder had opgepakt.

Het uitgangspunt is namelijk ontzettend origineel. Een razend populaire auteur overlijdt voordat hij het laatste deel van zijn succesvolle reeks kan afronden. Om een waardige opvolger te vinden, worden verschillende schrijvers uitgenodigd op een afgelegen eiland. Eén van hen krijgt de kans om het slot van de reeks te schrijven. Tenminste… dat was het plan. Want al snel beginnen er vreemde dingen te gebeuren en vallen er doden.

Vanaf de eerste hoofdstukken hangt er een voelbare spanning over het verhaal. Niet doordat er onmiddellijk spectaculaire gebeurtenissen plaatsvinden, maar omdat de auteurs erin slagen een constante onderhuidse dreiging op te bouwen. Je voelt als lezer voortdurend dat er iets niet klopt. Dat er geheimen verborgen worden gehouden. Die sfeer maakte dat ik vanaf het begin volledig op het puntje van mijn stoel zat. Daarnaast vond ik het erg geslaagd dat je het verhaal vanuit verschillende personages volgt. Door regelmatig van perspectief te wisselen, krijg je steeds nieuwe stukjes informatie en blijf je voortdurend theorieën vormen over wat er werkelijk aan de hand is. Tegelijk zorgt die opbouw ervoor dat je de personages steeds beter leert kennen en echt met hen gaat meeleven. Het knappe is dat het boek nergens inzakt. De spanning blijft aanwezig, de plot blijft verrassen en het verhaal verveelt geen moment. Tegen de tijd dat alle puzzelstukjes op hun plaats vallen, had het boek me volledig in zijn greep.

Het einde schrijft zichzelf is een thriller met een origineel uitgangspunt, sterke personages en een sfeer die je vanaf de eerste pagina meesleept. Voor mij is deze samenwerking absoluut geslaagd. En eerlijk gezegd hoop ik dat V.E. Schwab en Cat Clarke nog veel vaker samen een thriller zullen schrijven.