Girl in pieces – Kathleen Glasgow
Girl in Pieces’ is een hartverscheurend verhaal over een jonge vrouw die vecht voor een plek in een wereld die haar keer op keer laat vallen. De 17-jarige Charlie Davis worstelt met een verleden vol misbruik, eenzaamheid en verlies. De enige manier waarop ze hiermee kon omgaan is zelfbeschadiging, maar ze bezit voldoende hoop, moed en veerkracht om te geloven in een betere toekomst.
De boeken van Kathleen Glasgow zijn razend populair op sociale media, en dat is niet zomaar. Haar verhalen raken aan thema’s die zwaar zijn, maar tegelijkertijd ook ontzettend belangrijk. Girl in Pieces is er zo eentje. Dit young adult-boek gaat over zelfbeschadiging en de zoektocht van een jonge vrouw naar een manier om te blijven vechten, ondanks alles wat ze heeft meegemaakt.
Wat mij meteen opviel, is de manier waarop Glasgow haar verhaal brengt. In het begin vond ik het best moeilijk om erin te komen. Ze kiest voor korte hoofdstukken, zonder duidelijke rode lijn. Het voelt daardoor chaotisch, maar dat is tegelijk precies de bedoeling: je krijgt een inkijk in de chaos in het hoofd van het hoofdpersonage Charlie. Op dat moment voelde ik zelf weinig connectie met haar, omdat het echt moeite kostte om me in te leven. Toch merkte ik dat ik wilde doorzetten, en daar ben ik blij om.
Vanaf het tweede deel veranderde dat gevoel voor mij. Daar probeert Charlie stukje bij beetje haar leven weer op te bouwen, en net dat maakte haar verhaal veel tastbaarder. Ik voelde haar kwetsbaarheid, haar worstelingen, maar ook de kracht die ze gaandeweg ontwikkelt. Het maakte dat ik als lezer meer verbonden raakte met haar en echt meeleefde.
Wat dit boek volgens mij zo sterk maakt, is de maatschappelijke meerwaarde. Het legt de vinger op de wonde en toont jongeren dat ze niet alleen zijn in hun problemen. Daarnaast kan het voor anderen juist een bron van begrip en empathie zijn: het laat zien dat iedereen zijn eigen rugzak draagt, vaak zonder dat je dat aan de buitenkant ziet.
Hoewel dit boek niet helemaal mijn persoonlijke favoriet is – misschien omdat ik niet echt tot het doelpubliek behoor – heb ik wel enorm veel respect voor wat Kathleen Glasgow hier heeft neergezet. Ze schrijft rauw, eerlijk en zonder te verbloemen. En ondanks de zwaarte blijft er ruimte voor hoop en herstel. Dat maakt dat ik toch benieuwd ben naar haar andere boeken, want één ding is zeker: Kathleen Glasgow weet hoe ze je aan het denken kan zetten.
