Een happy end – Anne Louise Morseth

Karo Lowe, een hopeloze romanticus, gelooft in sprookjesachtige liefde en schrijft hartverwarmende YA-romans, altijd met een happy end. Love Sandström is daarentegen een literair icoon, beroemd om zijn existentiële, diepgaande meesterwerken. Romantiek? Dat is voor dromers.
Na een epische karaokeblunder op de boekenbeurs van Göteborg die viraal gaat, belandt Karo midden in een publiciteitsstunt. Love’s gerenommeerde uitgever wil namelijk dat zij samen een boek schrijven. Het doel? Hun werelden samenbrengen voor een gegarandeerde internationale bestseller. Er is alleen één probleem: ze willen het allebei niet doen. En als ze er dan toch aan beginnen, ruziën ze over elke pagina. Maar langzaam begint Karo voorbij Love’s arrogantie te kijken en iets diepers te zien. En voordat ze het weet, is er een vonk die ze eigenlijk liever negeert. Maar Love heeft een geheim. En een happy end? Dat komt niet altijd uit de lucht vallen.

Een happy end is zo’n feelgood die me al meteen te pakken had, nog vóór ik begon te lezen. De cover sprak me direct aan en ook de korte inhoud wekte mijn nieuwsgierigheid. Boeken over boeken? Daar heb je mij eigenlijk altijd mee, en deze bleek bovendien verrassend origineel uitgewerkt.

Zoals de titel al doet vermoeden, zit er ook wat spice in het verhaal. Die vond ik persoonlijk goed gedoseerd: aanwezig, maar niet overheersend, en mooi verweven in het geheel. Wat me wel opviel, is dat het verhaal veel conflicten bevat. Waar feelgoodromans vaak toewerken naar één grote plottwist richting het einde, kiest Morseth ervoor om dat meerdere keren te doen. Dat zorgt voor behoorlijk wat drama. Niet dat het het verhaal saai maakt, integendeel, maar ik had het gevoel dat het boek ook zonder al die extra conflicten perfect overeind was gebleven.

De personages vond ik erg fijn om te volgen. De hoofdpersonages verschillen sterk van elkaar, wat het verhaal dynamisch en boeiend houdt. Tegelijk dragen ze allemaal hun eigen rugzak mee. Soms misschien net iets té veel, waardoor het af en toe wat zwaar aanvoelt voor een feelgood, maar door de vlotte schrijfstijl bleef ik wel helemaal betrokken. Ik leefde echt mee met hun keuzes, twijfels en emoties, en dat is voor mij altijd een groot pluspunt.

Een happy end leest heerlijk weg, zit vol emotie, romantiek en drama, en bewijst dat feelgood ook gelaagd mag zijn. Ik ben dan ook heel benieuwd naar de andere verhalen in deze trilogie, want dit smaakt duidelijk naar meer.