De teugels in handen – Paisley Hope

Cecilia Ashby breekt eindelijk los uit de toxische relatie die haar hele volwassen leven heeft opgeslokt. Ze gaat terug naar het dorp waar ze opgroeide: Laurel Creek, Kentucky, waar haar familie een paardenranch heeft. Wat de toekomst zal brengen weet ze niet, maar ze weet wel dat ze er zin in heeft. Nash Carter, die net gepensioneerd is van de Dallas Stars, is de lokale held van Laurel Creek. Hij heeft een eigen bedrijf, is een beruchte vrijgezel én de onofficiële broer van de Ashby’s. Het is jaren geleden dat hij Cecilia plaagde samen met haar broers Wade en Cole. Dus nu zij een baan nodig heeft, voelt hij zich geroepen om haar te helpen. Nash kan zijn ogen niet van het zusje van zijn beste vrienden afhouden, en het lijkt erop dat andersom hetzelfde geldt, alleen dan niet in positieve zin. Logisch ook, want hij heeft haar het leven behoorlijk zuur gemaakt. Maar nu… nu wil hij het dubbel en dwars goedmaken.

Ik ben altijd te vinden voor een goede cowboy romance. Geef me een ranch, een stoere cowboy, een flinke dosis romantiek en een gezellige omgeving en ik ben meestal al verkocht. De teugels in handen had dan ook heel wat ingrediënten waar ik blij van word.

Cecilia is een fijn vrouwelijk hoofdpersonage. Ze heeft voldoende karakter en vooral haar emoties kwamen voor mij heel goed binnen. Ik kon haar keuzes en twijfels goed begrijpen en daardoor voelde ik me al snel betrokken bij haar verhaal. Nash vormt een mooie tegenhanger en ook hem vond ik een interessant personage. Dat het verhaal vanuit een dual POV wordt verteld, is daarbij echt een meerwaarde. Doordat je zowel Cecilia als Nash aan het woord krijgt, leer je hen allebei beter kennen en krijg je meer inzicht in hun gevoelens en beweegredenen. Zeker bij hun relatie vond ik dat fijn, omdat je zo niet alleen ziet wat er tussen hen gebeurt, maar ook wat er in hun hoofd speelt. Een van mijn favoriete elementen was bovendien hun gedeelde verleden. Het verleden van CeCe en Nash krijgt behoorlijk wat ruimte en dat vond ik een sterke keuze. Het zorgt ervoor dat hun relatie meer geschiedenis heeft en dat je beter begrijpt waarom bepaalde gevoelens en situaties zo diep zitten. Hierdoor krijgen beide personages meer gelaagdheid en voelt hun band minder oppervlakkig aan.

Toch had ik tijdens het lezen het gevoel dat de balans tussen romance en spice niet helemaal goed zat. Er is behoorlijk wat spice aanwezig, wat voor mij op zich absoluut geen probleem is, maar vooral richting het einde wordt die hoeveelheid erg groot. Daardoor verloor ik op bepaalde momenten een beetje de feeling met het verhaal. Ik had liever gezien dat er iets meer ruimte was geweest voor de ontwikkeling van het verhaal en de relatie tussen CeCe en Nash. Juist omdat er zoveel potentieel in hun personages en gedeelde verleden zit, vond ik het jammer dat die ontwikkeling soms wat naar de achtergrond verdween.

Gelukkig is er ook de fijne wereld van Laurel Creek, die me zeker nieuwsgierig maakt naar de rest van de reeks. De sfeer, de personages rondom CeCe en Nash en vooral de found family die zich steeds verder lijkt te vormen, maken dat ik graag terugkeer naar deze omgeving. Het tweede deel zal draaien rond Wade, een van Nash’ beste vrienden, en laat dat nu net zo’n personage zijn waarvan ik graag meer wil weten. Ik ben dus zeker benieuwd naar wat Paisley Hope nog voor Laurel Creek in petto heeft.

De teugels in handen was voor mij niet helemaal perfect in balans, maar bevat wel genoeg elementen om me enthousiast te maken over de rest van de reeks. Een fijne cowboy romance met sterke hoofdpersonages, een interessante gedeelde geschiedenis en een wereld waar ik graag nog wat langer wil blijven.