De tapes – Kerry Wilkinson

Wanneer Eve het huis van haar overleden vader leegruimt, stuit ze op een oude cassetterecorder en een doos vol cassettebandjes. Op één ervan staat haar naam, in het handschrift van haar moeder, de vrouw die jaren geleden spoorloos verdween en nooit werd teruggevonden.
De tape kraakt. Dan hoort Eve, voor het eerst in meer dan tien jaar, de stem van haar moeder: “Mijn naam is Angela. Als ze je vertellen dat ik vermist ben, geloof ze niet. Als je dit hoort, ben ik vermoord.”
Met niets anders dan een doos vol tapes als leidraad begint Eve aan een zoektocht naar de waarheid. Hoe vaker ze luistert, hoe duidelijker het wordt: dit kan ze niet aan de politie overlaten. Niet als de moordenaar nog vrij rondloopt. Niet als zij degene is die hij nu in de gaten houdt…

Soms is één blik op een cover voldoende om nieuwsgierig te worden. Dat had ik meteen bij De tapes. De sobere vormgeving trok mijn aandacht en ook de tagline en de achterflap maakten me nieuwsgierig naar het mysterie achter dit verhaal. Achteraf kan ik alleen maar zeggen dat ik blij ben dat ik deze thriller een kans heb gegeven.

Kerry Wilkinson kiest niet voor een thriller die draait om bloederige moorden of gruwelijke details. De spanning zit veel subtieler verweven in het verhaal. Stap voor stap bouwt de auteur het mysterie op rond de verdwijning van Eve’s moeder, waardoor je als lezer voortdurend wilt weten wat er werkelijk is gebeurd.

Het verteltempo voelt daarbij precies goed aan. Het verhaal neemt voldoende tijd om de puzzel op te bouwen, zonder ooit traag te worden. Je volgt voornamelijk Eve, maar af en toe wordt haar perspectief onderbroken door fragmenten uit een boek dat nauw verbonden blijkt te zijn met de verdwijning van haar moeder. Die afwisseling zorgt ervoor dat je telkens nieuwe vragen krijgt en nieuwsgierig blijft naar hoe alle puzzelstukjes uiteindelijk in elkaar zullen vallen.

Wat ik prettig vond, is dat De tapes nergens probeert te choqueren. De kracht zit juist in de opbouw, de sfeer en het mysterie. Daardoor is dit ook een thriller die prima geschikt is voor lezers die graag spanning lezen, maar liever niet worden geconfronteerd met expliciet geweld of bloederige scènes.

Misschien miste ik uiteindelijk net dat ene element waardoor het verhaal echt onvergetelijk wordt. De ontknoping verraste me minder dan bij sommige van mijn absolute favorieten binnen het genre en daardoor bleef de maximale waardering voor mij net buiten bereik. Toch doet dat weinig af aan het leesplezier. De schrijfstijl is vlot, het verhaal leest ontzettend gemakkelijk en dankzij de beperkte omvang vloog ik door de pagina’s heen. Het is zo’n thriller die je moeiteloos in een paar leesmomenten uitleest en die je nieuwsgierig houdt tot de laatste bladzijde.

De tapes is misschien geen thriller die je compleet van je stoel blaast, maar wel een ontzettend fijne pageturner met een sterke opbouw en een toegankelijk verhaal. Zoek je een spannende thriller zonder al te veel gruwel, die je moeiteloos in een dag of twee uitleest? Dan is dit absoluut een boek om op je leeslijst te zetten.