De laatste ravendochter
blogpost,  Recensie

De laatste ravendochter – Merel Godelieve

Een eeuwenoud kasteel, een aangrijpende familiesaga, een episch liefdesverhaal, en een jonge vrouw met bijzondere krachten…
Duncannon Castle is het enige wat Erin nog overheeft van haar moeder, en ze doet er alles aan om haar familiekasteel overeind te houden. Maar de kosten hopen zich op en de b&b-gasten blijven weg. Haar enige hoop is een Amerikaanse filmstudio, maar als die een ander kasteel kiest als set voor een nieuwe film, lijkt ook deze hoop vervlogen.
Wanhopig keert Erin zich tot de stem diep onder het kasteel, een die haar al jaren toefluistert en haar altijd heeft geholpen. De volgende ochtend is de andere kasteelheer dood en de filmploeg onderweg.
Duncannon lijkt gered, maar nog diezelfde avond gaat het mis en wanneer alle gasten in bed liggen, keert Erin zich nog één keer tot de stem…

Normaal grijp ik niet zo snel naar boeken met hekserij en Ierse invloeden, maar De laatste ravendochter trok onmiddellijk mijn aandacht. De prachtige cover en vooral de sprayed edges – misschien wel de mooiste die ik ooit gezien heb – maken dit boek tot een pareltje in je kast. Extra fijn dat die sprayed edges ook echt perfect passen bij het verhaal.

Wat me vooral heeft verbaasd aan dit fantasydebuut, is hoe goed het in elkaar zit. Merel Godelieve creëert een sterke combinatie van fantasy-elementen, magie en een romantische verhaallijn die je van begin tot einde boeit. Het verhaal speelt zich zowel in het verleden als in het heden af, wat zorgt voor veel informatie en lagen. Dat maakt dat het boek niet supersnel leest, maar ik vond het net heerlijk om er mijn tijd voor te nemen en alles rustig te laten binnenkomen.

Toch is het geen eenvoudig boek: door de hoeveelheid informatie en personages kan het wat complex aanvoelen, zeker voor lezers die niet vaak fantasy lezen. Maar als je daar doorheen bent, ontdek je een verhaal dat fenomenaal in elkaar steekt. Alles klopt en valt mooi op zijn plaats. Het enige puntje van kritiek dat ik heb, is dat het einde voor mij net iets minder interessant voelde dan de rest van het verhaal. Maar dat doet niets af aan de leeservaring als geheel.

Ik ben enorm onder de indruk van dit debuut. De laatste ravendochter smaakt absoluut naar meer en ik ben benieuwd welke verhalen Merel Godelieve nog zal brengen in de toekomst. Een aanrader voor fantasyfans die houden van verhalen met diepte, magie en een vleugje romantiek.

Laat een antwoord achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *