De fout – Elle Kennedy (Off Campus, #2)

John Logan lijkt het goed voor elkaar te hebben: hij is een van de sterspelers van het succesvolle ijshockeyteam van Briar University, haalt goede cijfers, heeft feestjes aan de lopende band, en aandacht van vrouwen komt hij zeker niet tekort. Met zijn goede looks en vrolijke persoonlijkheid pakt hij iedereen in, maar hij weet zijn groeiende wanhoop over zijn toekomst na zijn afstuderen goed te verbergen.
Grace Ivers is aan het chillen op haar kamer als op de deur wordt geklopt. Voor de deur staat Logan, die duidelijk niet aan het juiste adres is voor het feestje van een teamgenoot. Grace en Logan raken aan de praat en uiteindelijk belanden ze samen op de bank om een film te kijken. Ze hebben een ontzettend leuke avond, tot Logan het echt helemaal verprutst.
Grace is vastbesloten Logan te vergeten en nooit te vergeven voor zijn domme actie. Wanneer Logan zich realiseert dat hij een grote fout heeft gemaakt omdat hij gek is op Grace, is het veel te laat. Logan zet alles op alles om haar voor zich te winnen. Heeft hij een onherstelbare misser gemaakt, of kan hij haar toch overhalen hem een tweede kans te geven?

De fout is het tweede deel in Elle Kennedy’s Off Campus-reeks, en hoewel het net wat minder diepgang heeft dan deel één, blijft het vooral een heel fijne NA-romance met ijshockey als sportieve, energieke achtergrond.

Wat ik vooral leuk vond aan dit boek is dat je als lezer meteen weer in de wereld van Off Campus terechtkomt met personages die je herkent. Het voelt vertrouwd, en die connectie met het eerste verhaal werkt in je voordeel: je bent al vanaf het begin geïnteresseerd in wat er gebeurt, gewoon omdat je deze karakters al kent en graag ziet.

Toch zit er een verschil met deel één. Vooral de ontmoeting tussen de hoofdpersonages voelt wat minder sterk uitgewerkt. In De deal (deel één) was die eerste klik, die energie, veel uitgebreider en intenser beschreven, dat gaf het verhaal meteen een enorme boost. In De fout miste ik dat nét een stukje meer, waardoor deel één op dat vlak toch mijn voorkeur blijft houden.

Dat betekent niet dat De fout niet fijn is. Integendeel, de schrijfstijl blijft vlot, de dialogen zijn leuk, de sportieve setting werkt altijd goed in dit genre, en er zitten zeker mooie thema’s in dit verhaal. Maar het voelt net iets minder diepgaand en gelaagd dan zijn voorganger.
Gelukkig nodigt het boek wel uit om direct verder te lezen in de reeks: ik heb nog drie boeken tegoed, en ik heb er echt zin in.

Kortom: een sterke tweede telg in een reeks die ik nog steeds met plezier volg. Geen absolute topper zoals deel één, maar zeker een aanrader als je van NA-romances met een sportieve twist houdt.