Cinnamon Falls – R.L. Killmore

Na een vernederende break-up keert Nia terug naar haar geboorteplaats Cinnamon Falls, waar ze in alle rust kan mokken over de puinhoop die haar leven is geworden. Wanneer ze arriveert zijn de bewoners druk bezig met de voorbereidingen voor het jaarlijkse herfstfestival, waar mensen van heinde en verre naartoe komen om appels te plukken, pompoenen uit te hollen en naar het vuurwerk te kijken. Maar slechts een paar dagen voor de openingsavond wordt er een schokkende ontdekking gedaan. De enorm geliefde Rosie, die iedereen kende van Rosie’s Diner, wordt dood aangetroffen in haar restaurant.
Cinnamon Falls is in rep en roer en Nia probeert haar steentje bij te dragen door politieagent Jesse te helpen bij het onderzoek. Er is alleen één probleem: Jesse is lang, knap en toevallig ook Nia’s ex-vriend, die ze nooit heeft kunnen vergeten…

Herfstboeken hebben voor mij altijd een bepaalde magie, en Cinnamon Falls sprak me meteen aan door de prachtige kaft en de belofte van een verhaal dat romantiek combineert met een vleugje mysterie. De sfeer zit absoluut goed: een klein dorpje, een moordonderzoek dat langzaam ontrafeld wordt, en een romance die doorheen het verhaal heen sluimert. Alleen blijf ik na het lezen toch een beetje op mijn honger zitten.

Het tempo van het verhaal ligt opvallend laag. Hoewel dat bij sommige romans zeker kan werken, miste ik hier net dat beetje extra pit om het mysterie volledig tot zijn recht te laten komen. De zoektocht naar antwoorden voelt soms meer als achtergrond dan als motor van het verhaal, waardoor de spanning nooit helemaal naar boven komt.

Ook de romantische lijn tussen Nia en haar ex Jesse heeft potentieel, maar komt traag op gang. In het begin blijven hun gesprekken eerder oppervlakkig, wat het moeilijk maakt om meteen een band met hen te voelen. Pas later groeit er meer diepgang, al blijft het tempo eerder rustig en miste ik soms wat emotionele intensiteit.

Cinnamon Falls is dus een verhaal dat voortkabbelt als een rustig beekje — sfeervol en fijn geschreven, maar voor mij net iets te traag om me echt mee te sleuren. Een beetje meer actie in het onderzoek én wat meer vuur in de romance hadden het boek sterker gemaakt. Toch blijft het een gezellige herfstige roman voor wie van rustige, gemoedelijke verhalen houdt.