Buitenspel in Parijs – Nina van Buuren

Wanneer Bobbi als een blok valt voor Finn, het succesvolle keeperstalent van Oranje, lijkt haar leven in één klap een sprookje. Designertassen, vipboxen en een felbegeerde lover. Maar achter de schermen van het glamourleven van voetbalvrouwen schuilen verleidingen en geheimen die gevaarlijker zijn dan een penalty in blessuretijd. Terwijl Finn zich volledig stort op de WK-kwalificatiereeks, ontdekt Bobbi dat de echte competitie zich afspeelt op de tribune.
Ex Yara laat Finn niet los. Sportpsycholoog Sofia lijkt meer te weten dan ze zegt. Van wie ontvangt Bobbi toch die mysterieuze berichtjes? En dan is er nog die anonieme uitnodiging voor een trip naar Parijs… Ondertussen komt haar vriendschap met Tess onder druk te staan – want wat als je hart één kant op trekt, maar je geweten een andere?

Met Buitenspel in Parijs trapt Nina van Buuren haar nieuwe feelgoodreeks over voetbalvrouwen op gang, en dat doet ze op een frisse en toegankelijke manier. Het is een origineel uitgangspunt: de wereld van voetbalvrouwen is er eentje waar ik eigenlijk weinig van weet, maar die me wel intrigeerde. Van Buuren weet die setting overtuigend tot leven te brengen, zonder dat het ooit te technisch of te oppervlakkig wordt. Ze slaagt erin om net genoeg achtergrond te geven zodat je als lezer mee bent, terwijl de focus blijft liggen op de personages en hun persoonlijke verhalen.

Wat ik meteen fijn vond, is dat dit geen dik boek is. In het feelgoodgenre is dat soms verfrissend: een verhaal dat vlot leest en waarin alles precies in balans voelt. De schrijfstijl van Van Buuren is lekker vlot, met natuurlijke dialogen en een warme, toegankelijke toon die je moeiteloos door de hoofdstukken loodst.

Het verhaal begint rustig, en dat vond ik eigenlijk heel aangenaam. Er is voldoende tijd om de personages goed te leren kennen, zonder dat het tempo inzakt. Je krijgt de kans om hun achtergrond te begrijpen en mee te groeien met hun keuzes. Richting het einde komt er wat meer actie, en dat was enerzijds leuk voor de afwisseling, maar het voelde soms wat gehaast. Er gebeurt veel tegelijk, en dat maakte het slot iets minder natuurlijk dan de rest van het boek. Het is alsof er nét iets te veel losse draadjes in korte tijd moesten worden samengebracht. Begrijpelijk, want er is duidelijk geprobeerd om extra spanning toe te voegen, maar dat was eigenlijk niet nodig – het verhaal stond ook zonder die extra wendingen al sterk genoeg.

Wat me vooral bijblijft, is hoe plezierig dit boek leest. De cover past perfect bij de sfeer van het verhaal: licht, zomers en met een vleugje romantiek. De personages voelen levensecht aan en de combinatie van liefde, ambitie en vriendschap maakt dit een heerlijk tussendoortje.

Buitenspel in Parijs smaakt duidelijk naar meer, en ik ben dan ook benieuwd hoe Van Buuren de rest van de reeks zal uitbouwen. Als dit eerste deel een voorbode is van wat nog komt, dan staat ons nog een reeks vol warmte, humor en herkenbare emoties te wachten.