Big Bad Wolf – Laurie Gilmore (Maple Hollow, #1)

Ruby Bellerose woont aan de rand van het bos, in een charmant huisje dat uit een sprookje lijkt te komen. Haar liefdesleven staat op pauze en ze houdt zich afzijdig van het gefluister dat door het kleine stadje Maple Hollow rondgaat. Totdat ze onverwachts Rafe ontmoet.
Deze zwijgzame, intrigerende man draagt een verleden met zich mee dat net zo mysterieus is als de blik in zijn donkere ogen. Terwijl er iets rond lijkt te waren tussen de schaduwen van het woud, vraagt Ruby zich af: is hij haar ridder op het witte paard, of eerder een wolf in schaapskleren?
Toen ik hoorde dat Laurie Gilmore met Big Bad Wolf een nieuw boek zou uitbrengen, was ik meteen benieuwd. Ik ben namelijk een grote fan van de boeken uit de The Pumpkin Spice Café-reeks en was dus vooral nieuwsgierig naar wat ze met dit nieuwe verhaal zou doen. Al snel werd duidelijk dat Big Bad Wolf toch wel iets helemaal anders is. Waar de andere reeks vooral draait rond die heerlijke cozy feelgood, gaat dit boek meer richting fantasy romance, met weerwolven, magie en een compleet andere sfeer.
Het verhaal speelt zich af in Maple Hollow, een dorpje waar we kennismaken met verschillende nieuwe personages. Ruby is het vrouwelijke hoofdpersonage en ik vond haar eigenlijk meteen fijn om te volgen. Ze is sterk, zelfstandig en weet duidelijk wat ze wil. Natuurlijk komt ook de liefde om de hoek kijken, maar ze wordt nooit gereduceerd tot alleen maar een romantisch personage. Rafe vond ik dan weer vooral een heel leuk mannelijk hoofdpersonage. Zijn karakter en de dynamiek met Ruby zorgden ervoor dat ik graag verder wilde lezen.
Ook de cover viel me meteen op. Toen ik hem voor het eerst zag, vond ik hem best expliciet qua stijl, maar hoe meer ik in het verhaal zat, hoe beter ik hem eigenlijk bij het boek vond passen. De verwijzing naar Roodkapje vind ik bovendien erg leuk, want die past perfect bij het weerwolfachtige sfeertje van het verhaal.
Toch merkte ik dat ik Big Bad Wolf minder leuk vond dan de Pumpkin Spice Café-boeken. Dat ligt niet zozeer aan de kwaliteit van het verhaal, maar vooral aan het feit dat het een heel andere richting uitgaat. Het is minder cozy, fantasy speelt een veel grotere rol en daardoor kwamen niet alle elementen op elk moment even sterk voor voren. Ook de chemie tussen Ruby en Rafe voelde voor mij minder sterk dan de romances die ik in de andere reeks zo leuk vind. Wat wel opnieuw helemaal goed zit, is de schrijfstijl van Laurie Gilmore. Het boek leest ontzettend vlot en daardoor vloog ik er echt doorheen. Ook wanneer ik iets minder betrokken was bij het verhaal, bleef ik nieuwsgierig genoeg om verder te lezen. Dat is absoluut een kwaliteit die ervoor zorgt dat Big Bad Wolf nooit lang bleef liggen. Hoewel dit boek dus niet helemaal de verwachtingen kon inlossen die ik had door mijn liefde voor The Pumpkin Spice Café, heb ik me zeker vermaakt. Het is een leuke combinatie van romance en fantasy, met interessante personages en een vlotte schrijfstijl. En het belangrijkste: ik ben nog steeds benieuwd naar het vervolg.
In Wild Wicked Mate krijgen we namelijk meer te zien van Theo, de broer van Rafe. Na mijn kennismaking met hem in dit boek ben ik heel benieuwd wat Laurie Gilmore met zijn verhaal gaat doen. Misschien weet deel twee me wel net zo te verrassen als haar andere reeks. Ik ben in ieder geval benieuwd!


